مشکل لجن مشکلی است که سال هاست گریبان صنعت زیرساخت را گرفته است. در فرآیند مبارزه با لجن، روش های لجن درمانی بسیاری پدید آمده است. این روش ها را می توان به دو دسته تقسیم کرد: یکی سیستم پخت و ترمیم خاک نرم در محل که توسط Yi Chen Environment توسعه یافته است، که لجن را در محل جامد و ترمیم می کند. دیگری تجهیزات سنتی تصفیه لجن است که عمدتاً بر غلظت لجن، آبگیری، خشک کردن، تثبیت و سوزاندن تمرکز دارد. هر کدام از این روش ها مزایا و معایبی دارند.
انجماد لجن در محل به این معنی است که عامل پخت به سر اختلاط منتقل می شود و لجن در محل هم زده و مخلوط می شود تا یک روش تصفیه پایه پایدار مرکب تشکیل شود. میزان رطوبت لجن پخت حدود 15 درصد است که می توان از آن برای کاشت و ساخت و ساز مهندسی استفاده کرد. سیستم پخت خاک نرم درجا تجهیزات اجرای این فناوری است که از سطل ذخیره سازی، جدول تناسب هوشمند و هد اختلاط تشکیل شده است. مزیت این روش این است که می توان آن را در محل بدون حمل و نقل تصفیه کرد و مشکلات استخراج لجن، حمل و نقل، انباشته شدن و دفع بعدی را حل کرد. ظرفیت باربری پایه تشکیل شده توسط انجماد درجا بسیار عالی است که می تواند به عنوان پایه برای ساخت جاده ها، ساختمان های بلند و سایر ساختمان ها استفاده شود. نقطه ضعف این است که تجهیزات منطقه بزرگی را پوشش می‌دهند، برای تصفیه لجن با سطح وسیع مناسب هستند و برای تصفیه لجن کم قابلیت عمل ندارند.
غلیظ شدن لجن به حذف آب میان بافتی بین ذرات لجن اشاره دارد و میزان رطوبت لجن متراکم 95%-98% است که به شکل سیال است. برای ضخیم شدن لجن بیشتر از مخزن ضخیم‌کننده ثقلی استفاده می‌شود که مصرف برق کم، بدون مصرف دارو و هزینه عملیاتی پایین دارد. با این حال، با بهبود نیازهای حذف نیتروژن و فسفر، کاستی های غلظت گرانشی نیز آشکار می شود - زمان طولانی و آزادسازی آسان فسفر.
